Johan n°2 was zo’n beetje de filosoof van de bende. Hij genoot van de wandelingen en wist heel veel van fauna & flora. Hij schreef een gedichtje voor ons…

‘Marc groet ‘s morgens de dingen.

Dag Chantalleken op stap, stap met Cusco en Eclips.

Dag lieve gast, een eitje hardgekookt of zacht?

Dag warme zon, breng je vandaag terug vreugde voor onze gasten?

Dag leuke verbouwde woning, binnenin koel en rustgevend.

Dag petanqueballen samen in jullie mandje wachtend op de goede hand en de juiste worp naar het cochonetteken.

Dag zwembad liggend in de zon, opwarmend voor de spetteraars straks.

Dag koele bossen en kronkelende paadjes wachtend op stevige kuiten en goede stapschoenen van bonken van mannen en mooie vrouwen die genieten van het stappen, stappen, stappen.

Dag, dag, dag…mogen we nog veel groeten elke dag opnieuw!

Groetjes van de bende van Lochristi!