De eerste keer dat we hier dat woord ‘stabu’ hoorden vroegen we ons af wat dat wel mocht zijn. Het is een open stal waarin de koeien in de winter kunnen worden gevoederd en waarin hooi kan worden opgestapeld, naast de dieren, dus vlakbij waar het moet zijn.

Sinds juni zijn ze hier dus een prachtige ‘stabu’ aan het bouwen.

Sinds deze week staan er ook koeien in, niet omdat het slecht weer is maar gezien het gras niet meer of nauwelijks groeit is zo’n open stal handig.

Deze is volledig in het hout gebouwd omdat het binnen het perimeter van het kasteel van La Morguie staat en het dus niet mag storen in het landschap en we moeten toegeven dat het mooi oogt. Ze hebben er hun werk van gemaakt.

Deze namiddag zag ik dat Dédé, Joseph en Léo er waren en nam ik de honden mee tot daar. En wat doe je dan een babbeltje slaan, niet waar. Ook dat is La Douce France.

Bij Dédé hebben de koeien nog horens. Op de meeste landbouwbedrijven worden ze gevijld net omwille van die hekken in de open stallen. Hier moet de koe haar kop een beetje schuin houden om er uit te geraken. Slimme beesten hé die koeien van Dédé. Ze hadden dat vrij snel door smiley

Maar geef toe ze zien er zoveel mooier uit met die horens.

Dat ze het hier goed hebben daar bestaat geen twijfel over. Mooi gericht Z-ZW, bijna een ganse dag genietend van het zonnetje. Voor de mindere dagen komt er nog een scherm dat kan worden open- en dichtgemaakt. Allez bijna een luxeverblijf….

Na mijn babbeltje, wat grappen maken, de leuke foto’s keerde ik terug en kon het niet laten nog het wondermooie van onze omgeving op foto te zetten.

Klik op de foto voor een vergroting

Bij het binnenkomen in onze leefruimte stonden deze twee ook te genieten van het binnenkomende zonnetje, net alsof ze in een spotlicht stonden en zeiden ‘wij willen ook op den blog’. Allez dan, zo gezegd zo gedaan !

En inderdaad leven in Corrèze is en blijft ne strijd !