Gisteren werd in Tulle het startschot gegeven van ‘Les Nuits de Nacre’; een straatfestival rond accordéon. Een van de affiches was Hugues Aufray, een van mijn idolen met succesliedjes zoals ‘Adieu Monsieur le Professeur, Hasta Luego, Santiano, Stewbal’ en zo kan ik er nog tientallen opnoemen. De troubadour van Frankrijk, eeuwig jong hippie figuur. Ondertussen is de man 83 jaar oud en we hadden toch ons twijfels. Maar ineens stond hij daar: dezelfde lederen jekker, dezelfde jeansbroek, dezelfde boots en hetzelfde lange haar, enkel zijn de haren witter geworden. Bij de eerste noot zat den ambiance erin, de zaal zong uit volle borst mee en het eindigde na 2 uur onophoudelijk zingen, gitaar, fluit en harmonica spelen met een staande ovatie. Die Franse zangers hebben toch iets hé!

Deze foto werd gisteren genomen en heb ik van internet geplukt. Er mocht niet gefotografeerd worden en dan heb ik dat ook niet gedaan.

Een pluim voor de accordeonist Alexandre Leauthaud, waanzinnig goed.

Wij hadden een prachtige avond en op geen enkel moment had ik de indruk naar een oude mens te zitten kijken. Dit bewijst nog eens dat als je de dingen met passie en gedrevenheid doet, je jong blijft.

Een grote meneer : Monsieur Hugues Aufray en ik ben zo blij dat ik dit kon meemaken.