Marc had nog een dagje tegoed van zijn parapente stage en gisteren vertrokken we dus met de honden naar de Monédières. ‘s morgens was er nog wat techniek in een weide daar in de omgeving : pente école noemen ze dat.
Op de middag gingen we samen eten in de Brasserie in Treignac. Het was superweer maar Marco, de leraar, had verwittigd dat er op Suc-O-May, het vertrekpunt, veel thermiek zou zijn waardoor beginnelingen niet alleen konden vliegen. En inderdaad er was zeer veel turbulentie daarboven. Marco begon dan om met Marc en Emerich opnieuw een duovlucht te maken om ook voeling te krijgen met al die thermiek.
Zelfs ervaren piloten hadden moeite en zeker bij een duovlucht was het landen een huzarenstukje. Francis, de andere leraar volgde dan zeer nauwkeurig de landing mee op en stond klaar om in te grijpen. Leraars zijn altijd met twee: een bij het vertrek en een op het landingspunt. Het voordeel van veel thermiek is dat je meestal kan landen waar je vertrokken bent. In de late namiddag begon de situatie te verbeteren en konden ze allebei eindelijk solovliegen. Marc ging nog 2 keer en had 2 perfecte vluchten.
Klik op de foto voor een vergroting.

We hadden een zeer mooie dag en namen dus un grand bol d’air hier. Op bepaalde momenten hingen er meer dan 10 parapentes in de lucht en dit gaf een zeer mooi gekleurd ballet op de blauwe hemel in de Monédières.