Eigenlijk werd het een prachtige week net als alle vorige trouwens. Eentje met oude bekenden en nieuwe ontmoetingen. Eentje met leuke babbels en mooie wandelingen. Eentje met lieve sloebers en een prachtige laatste dag.
Sinds haar kinderjaren wil Loes vliegen smiley en hier in Corrèze kan je dat. We boekten dus voor haar een duovlucht parapente en aangezien Marc de mensen daar kent gingen we met hen voor een dagje Monédières.

Loes zelf was er helemaal gerust in en ze zou van haar vlucht genieten….het oneindige tegemoet, een gevoel van totale vrijheid!
Na wat wikken en wegen door de organisatie vertrokken we met een camionnetje via piepkleine wegen naar de startplaats. Loes en Fred maakten zich klaar. Zus Lore en mama keken van op afstand en ineens was ze weg!
Klik op de foto vor een vergroting

We vertrokken opnieuw met de wagen deze keer naar de landingsplaats en achteraf gingen we samen op Suc-O-May pique-niquen! Lore was blij dat haar zus weer met 2 voeten op de grond stond en Loes heeft een ganse dag rondgelopen met die gelukzalige glimlach op haar gezicht en ze begon al te dromen van haar volgende vlucht volgend jaar! Het enige dat eruitkwam was ‘nog een keer’!